Şu sıralar kendimi iyiden iyiye Tony Soprano gibi hissediyorum. Mesele zincir, dövme ya da kıllı bir göğüs değil; fazla düşünmenin, fazla açıklamanın ve haklı olma konforunun insanı nasıl felç ettiğini görmek. Çünkü bazen odada haklılık değil, taşınabilir güce dönüşebilen şeyler yaşar.

Hareketin ortasında kök salmak mümkün mü? Yolda olmayı seçerken, dağılmamayı öğrenmek üzerine bir deneme.

Yazdıklarım yapay zekâ sanıldı. O an fark ettim: Kusurlu olan, kusursuza benzetiliyor. Asıl mesele bu muydu?

Aşırtma gol neden kayboldu? Futbolun mekanikleşmesiyle hayatın hesaplanabilir hâle gelişi arasında sandığımızdan daha güçlü bir bağ var.

31 yaşın garip olgunluğu: büyük konularda kendinden emin, küçük konularda hâlâ afallayan bir adamın dürüstlük ve özgünlük üzerine gözlemleri

Şu sıralar tempom yüksek. Bratislava’dan Budapeşte’ye, iş değişimlerinden yeni başlangıçlara uzanan yoğun bir dönemdeyim. Bekleme salonundaki bozuk akorlu bir piyano, bana hayatın temposunu hatırlatıyor. Sağduyu, politika ve eleştirinin sınırlarını sorgularken, fark ediyorum: Eleştirmeyi bıraktıkça hayat bana daha çok yaklaşıyor.

Türk sporu, futboldan basketbola, voleyboldan kulüp mücadelelerine kadar sahneye çıkıyor ama finalde hikâye hep aynı: kaybediyoruz. Galatasaray’ın UEFA Kupası’ndan bu yana büyük zafer gelmedi. Oysa İspanya ve Yunanistan benzer çıkmazlardan kolektif kimlik ve disiplinle sıyrıldı. Bizdeyse hâlâ coşku, “altın nesil” ve bireysel kahramanlık beklentisi baskın. Belki de en büyük finalimiz, hiç bitmeyen bu prova hâlinin kendisi.

Evlilik poker değil, tiyatrodur. Kartlar değil roller dağıtılır, yalan da sahne ışıkları kadar olağan olur.

Dünyanın en güzel kadını bir büfede çöp taşıyordu; bizdeyse güzellik, aklın izi gibi, çoktan kaybolmuş görünüyor.

Sıradan bir cuma akşamı, iade kuyruğunda sarımsak ezicimle baş başaydım. INTERPOL’lük suçlular gibi paketlenmişti; kullanılmasına rağmen geri çağrılmıştı. O an, eşyaların da terk edilebildiğini, reddedilmenin yalnızca insanlar için olmadığını düşündüm. Hayat, Soho House’da değil; sarımsak ezicinizi iade etmeye kalkıştığınızda ileri gider.

İsimle çağrılmak kadar, görünmez olmak da insanı sarsar. Otopilot anlardan bir iç gözlem.

Engel yoldur. Kendini keşfet, özgün ol ve hayatının direksiyonuna geç. Zaman hiçbir şeyin ilacı değildir, harekete geç!

Hayat, doğru insanlarla kurulan ilişkilerde saklı. Tavla gibi: Zarını seçemezsin, ama hatalarını minimize ederek oyunu kazanabilirsin

Hayatı neden ciddiye aldığımızı sorgulayan bir yazı.

Hayatın karmaşasında kendimizi arıyoruz; içsel çatışmalar, ilişkiler ve anlam arayışıyla dolu bu yolculukta yüzleşmemiz gerekenler var

Çocuğuna senelerdir bakan Selim'in, annesi Asuman'la yaptığı konuşmanın hikayesi.

Sevinç, 3 hafta önce boşanmış bir insanın o anda ne yapması gerektiği ile ilgili hiçbir fikri olmadığını fark etti.

1 ay içinde boşanacak Sevinç'in arkadaşı Fırat ile lodoslu bir günde yaptığı sohbet.